Begin 2025 legde ik duizenden mijlen af en doorkruiste ik verschillende continenten om een land te bezoeken waar ik nog nooit eerder was geweest en om voor het eerst de winter te beleven. Na een vlucht van 16 uur vanuit Surakarta, een kleine stad in Midden-Java, Indonesië, kwam ik aan in Londen op uitnodiging van Kahoot!. Dit bood mij de kans om samen te werken met hun team, de K!rew, op Bett UK, ’s werelds grootste evenement op het gebied van onderwijstechnologie.

Een blik op de toekomst van het leren

Het voelde onwerkelijk om zo’n uitnodiging te ontvangen via een platform dat ik dagelijks in mijn klas gebruikte. Toen ik ExCeL London binnenstapte, werd het me duidelijk dat dit meer was dan alleen een EdTech-evenement. Het was een levendige visie op de toekomst van het onderwijs. Als Kahoot!-ambassadeur ben ik er altijd van overtuigd geweest dat technologie het potentieel van leerlingen kan ontsluiten. Maar wat ik op Bett UK zag, reikte veel verder dan alleen tools en platforms. Het was een wereldwijde samenkomst van visie, innovatie en hoop voor de toekomst. De deelnemers omarmden de essentie van levenslang leren: leren, afleren en opnieuw leren, waarbij ze hun bestaande kennis opzij zetten om nieuwe perspectieven te verkennen. Dit is hoe leren in de 21e eeuw hoort te zijn.

Naast de levendige sfeer fungeert Bett UK als een cruciaal knooppunt voor contacten, samenwerking en zinvolle dialoog. Honderden edtech-bedrijven – van wereldwijde giganten tot opkomende start-ups – presenteerden baanbrekende oplossingen die de manier waarop we lesgeven en leren ingrijpend veranderen. Samen vormden ze een constellatie van vindingrijkheid, die een gedurfde verschuiving in het onderwijslandschap aankondigde.

Wat ik echter het meest inspirerend vond, was dat Bett UK niet alleen draaide om kennisoverdracht, maar ook om het opbouwen van authentieke banden: met onszelf, met elkaar en met de wereld. Tussen de oogverblindende presentaties door herkende ik vertrouwde hulpmiddelen die ik in mijn eigen klas heb gebruikt, en maakte ik ook kennis met technologieën die ik me nooit had kunnen voorstellen. Al met al bood het een indrukwekkend kijkje in hoe de toekomst van het onderwijs eruit zou kunnen (en zouden moeten) zien.

Een brug slaan tussen de werkelijkheden van verschillende werelden

Toen ik terugkeerde naar Indonesië, nam ik nieuwe inzichten en een sterker gevoel van zingeving mee naar huis. Maar ik keerde ook terug met een gevoel van onbehagen. Aan de andere kant van de wereld groeien leerlingen op, omringd door geavanceerde technologieën en vooruitstrevende onderwijssystemen. Ondertussen worden veel leerlingen in mijn land, vooral in afgelegen gebieden, geconfronteerd met aanzienlijke toegangsbarrières.

Kort na Bett UK begeleidde ik een virtuele workshop voor leraren in Zuid-Malinau, Noord-Kalimantan, een van de meest afgelegen gebieden van Indonesië. Ik leidde de sessie virtueel vanuit mijn huis in Midden-Java, terwijl de deelnemers bijeenkwamen in een lokaal schoolgebouw vanwege de beperkte stroomvoorziening en internetverbinding. De workshop was een initiatief van de Indonesia Teaching Fellowship Foundation en werd ondersteund door een mijnbouwbedrijf dat in het gebied actief is. Toen ik vroeg of hun leerlingen mobiele telefoons hadden, antwoordden ze bevestigend en dat velen al vertrouwd waren met online games, ondanks de beperkte infrastructuur. Deze paradox verbaasde me. Technologie had deze gebieden weliswaar bereikt, maar het gebruik ervan bleef vaak beperkt tot entertainmentdoeleinden.

Dit fenomeen doet zich niet alleen voor in afgelegen gebieden. Op veel scholen in de stad gebruiken leerlingen technologie vooral voor sociale media en gaming. Het gaat niet alleen om toegang; het draait om digitale geletterdheid en het doel ervan. Wat we nodig hebben, zijn niet alleen betere hulpmiddelen of infrastructuur, maar een mentaliteitsverandering. Zoals Simeon Preston treffend opmerkte in de context van digitaal leiderschap: „Het belangrijkste onderdeel van onze digitale transformatie is het veranderen van onze manier van denken”.

Handel lokaal, denk globaal

Mijn ervaring op Bett UK heeft mij nog eens doen inzien dat leerlingen, hoewel ze in zeer uiteenlopende omstandigheden opgroeien, een gemeenschappelijke toekomst delen. We leven in een wereld zonder grenzen. Kan technologie deze kloven werkelijk overbruggen? Zullen de voordelen ervan voorbehouden blijven aan degenen die toegang en privileges hebben? En hoe kunnen we gemarginaliseerde leerlingen – die worden uitgesloten door hun geografische ligging, taal of een beperking – meer mogelijkheden bieden?

Gedreven door deze vragen keerde ik terug naar de website van Bett, op zoek naar mogelijkheden om een zinvollere bijdrage te leveren. Ik ontdekte een open oproep om lid te worden van de adviesraad van Bett Asia. In deze rol hoop ik de stemmen uit de praktijk te vertegenwoordigen en onder de aandacht te brengen hoe onderwijzers technologie gebruiken en welke ondersteuning ze werkelijk nodig hebben. Ik wil opkomen voor degenen die vaak niet gehoord worden: leraren en leerlingen in gemeenschappen met beperkte middelen.

Toen ik op het podium van Bett UK 2025 stond en in gesprek was met onderwijsvernieuwers uit de hele wereld, werd ik er weer aan herinnerd dat technologie slechts een hulpmiddel is. Wat echt telt, zijn de mensen: de docenten, leerlingen, onderwijsleiders, technologieontwikkelaars en gemeenschappen die zich elke dag inzetten om leren zinvol te maken.

Zoals Yuval Noah Harari, auteur van *Sapiens: A Brief History of Humankind*, treffend opmerkte: „In het verleden bloeide de *Homo sapiens* dankzij zijn vermogen om mythen en complexe sociale systemen te creëren. Vandaag de dag staat de mensheid voor een nieuwe uitdaging: overleven in een wereld die steeds meer wordt gevormd door de technologieën die we zelf hebben gecreëerd.”

Laten we ervoor zorgen dat technologie mensen kansen biedt in plaats van uitsluit, en dat elk kind, waar het ook is, een eerlijke kans op de toekomst krijgt. Laten we samen inzichten omzetten in daden, zodat geen enkele leerling achterblijft.

Nu ik lid ben van de adviesraad van Bett Asia, hoop ik zowel de kennis die ik al heb opgedaan in te brengen als nieuwe manieren te ontdekken waarop we onze onderlinge banden nog betekenisvoller kunnen maken.

Ary Yulistiana is lid van de adviesraad van Bett Asia en auteur van het onlangs verschenen boek „Pelajaran dari United Kingdom: Perjalanan Seorang Kahoot! Ambassador (Lessen uit het Verenigd Koninkrijk: De reis van een Kahoot!-ambassadeur)”.

Bett Asia vindt plaats in het Mandarin Oriental Kuala Lumpur, Maleisië, op 1 en 2 oktober 2025. Meld je hier aan voor je gratis ticket.