Afvalpreventie staat bij de meeste mensen hoog op de agenda, en zorg dragen voor de kostbare hulpbronnen van onze planeet is van cruciaal belang voor onze gezamenlijke toekomst. De organisatie 2econd Chance pakt twee van onze meest urgente problemen aan: de verspilling van oude computers die op de vuilstort terechtkomen en, nog belangrijker, de verspilling van menselijk potentieel wanneer mogelijkheden voor inclusieve werkgelegenheid worden genegeerd.

 

Een van de hoogtepunten van het uitstekende presentatieprogramma van Bett 2022 was voor mij het verhaal van Adam over het werk van 2econd Chance, de Community Interest Company (CIC) die hij samen met Nigel Canin heeft opgericht. Nigel is bij de Bett-gemeenschap waarschijnlijk beter bekend als de drijvende kracht achter 2Simple, het edtech-bedrijf dat bekendstaat om zijn software voor het basisonderwijs en het onlineplatform Purple Mash. Omdat ik zo van Adams presentatie had genoten, was ik dan ook erg blij met de uitnodiging om 2econd Chance te bezoeken en meer te weten te komen over hun werk en de filosofie die daaraan ten grondslag ligt.

 

Het oorspronkelijke idee voor 2econd Chance ontstond uit een vrij toevallige ontmoeting tussen Adam en Nigel tijdens een familiefeest. Op dat moment was Adam, die een beperking aan één hand heeft en enkele leermoeilijkheden, er nog niet in geslaagd een werkgever te vinden die zijn potentieel erkende. Net als verschillende anderen die nu bij 2econd Chance werken, had hij een grote interesse in computers en IT. Uit hun gesprek ontstond een absolute win-winsituatie: waarom zouden we al die computers die op de vuilstort terecht zouden komen niet opvangen en mensen zoals Adam, die via de gebruikelijke kanalen moeilijk werk konden vinden, opleiden om de machines op te knappen en weer in gebruik te nemen?

 

Een paar jaar later zien we een uitgegroeid 2econd Chance, dat momenteel is gevestigd in het voormalige hoofdkantoor van 2Simple, met zo’n 25 medewerkers en nog meer computers die elke week de deuren passeren. Bij binnenkomst heerst er de onmiskenbare levendigheid van een drukke maar vrolijke werkplek, waar geklets en doorlopend werk hand in hand gaan. In één ruimte staan computers, monitoren en diverse onderdelen hoog opgestapeld op planken en verspreid over de vloer. Ruimte is altijd schaars. Een tweede ruimte is omringd door tafels, en je ziet de ruggen van mensen die druk bezig zijn op hun computers. Jenny had de taak om de diverse stickers en etiketten te verwijderen die mensen zo graag op laptops plakken. Darelle maakte ze zo goed schoon dat ze er bijna als nieuw uitzagen. Adam en Rabia controleerden de computers, veegden ze af en installeerden Windows 10 opnieuw, waarna de computers naar Benjamin en David gingen om te worden getest.

 

Iedereen heeft het ontzettend druk, en voor een nieuwe bezoeker is het niet meteen duidelijk wie de medewerkers van 2econd Chance zijn en wie de stagiairs. Inclusie op zijn best. Ik kreeg de vrije hand om met iedereen een praatje te maken en te ontdekken hoe het bedrijf in elkaar zit – wat hierna volgt, is een poging om die gesprekken samen te vatten.

 

Welkom bij de machine

Maar waar komen die apparaten dan vandaan? Veel ervan zijn afkomstig van scholen en kleine bedrijven die hun apparatuur willen vernieuwen. 2econd Chance onderhoudt veel contacten met lokale scholen en bedrijven.

 

Als ze geluk hebben, stuurt een groter bedrijf hen soms een groot aantal vrijwel identieke machines – vaak tussen de 20 en 200 – die vrij snel en gemakkelijk kunnen worden verwerkt, waarbij reserveonderdelen worden in- en uitgebouwd, en die zeer vlot weer de markt op kunnen. Terwijl ik naar het werk keek, kwam er een vrijwilliger van Barnet Homes, een lokale woningbouwvereniging, aanrijden in zijn bestelbusje, nadat hij bij een bedrijf in de stad een aantal afgedankte Apple Macs had opgehaald. Hij had tijd vrijgemaakt in zijn drukke schema – waarin hij 25 loodgieters begeleidt – om deze rit te maken. Het kan een hele uitdaging zijn om de computers naar 2econd Chance te brengen, dus het is een echte zegen dat vrijwilligers uit de lokale gemeenschap op deze manier helpen.

 

Benjamin was ontzettend enthousiast over deze levering en wilde graag op de foto terwijl hij de machines in ontvangst nam. Hij komt nu wekelijks bij 2econd Chance langs, en zijn begeleider vertelde dat hij erg uitkijkt naar zijn werkbeurten daar. „Veel beter dan mijn vorige plek”, vertelde Benjamin me, waarna hij begon te vertellen over zijn aanstaande vakantie in Blackpool, waar hij net zo enthousiast over was!

 

 

Bestemming: waar dan ook

Waar komen de machines terecht? Op meer plekken dan ik aanvankelijk dacht. Avney, een IT-specialist met jarenlange ervaring bij IBM en elders voordat hij bij 2econd Chance kwam werken, heeft een indrukwekkend netwerk van afzetkanalen opgebouwd.

 

Sommige apparaten worden verkocht via de website van 2econd Chance, een ideale manier omdat er geen commissie verloren gaat. Maar veel meer apparaten worden verkocht via de eBay-winkel van de organisatie, die een indrukwekkende omzet heeft van doorgaans 10 tot 30 apparaten per week. Een interessante en veelgebruikte manier is via een organisatie in West-Londen die de laptops vervolgens naar Zambia verscheept, waarbij defecte batterijen worden verwijderd om de kosten voor luchtvracht te drukken. 

 

Deze computers zullen nooit tot de allernieuwste technologie behoren, maar het zijn robuuste apparaten die op een zeer betaalbare manier internettoegang bieden. Avney legde uit dat de prijzen bewust zeer redelijk worden gehouden, zodat ze ook mensen kunnen bereiken die zich deze apparaten anders niet zouden kunnen veroorloven. Andere gereviseerde computers worden gratis via geschikte maatschappelijke en liefdadigheidsorganisaties uitgedeeld aan mensen wier leven verandert doordat ze – vaak voor het eerst – gratis of betaalbare internettoegang krijgen.

 

 

En ze hebben JOUW oude apparaten nodig! Bij voorkeur laptops, aangezien veel van hun klanten geen ruimte hebben voor desktopcomputers, en alleen apparaten die maximaal acht jaar oud zijn, omdat oudere apparaten op deze manier moeilijk te reviseren zijn. Apparaten die ze niet kunnen opknappen, belanden nog steeds niet op de vuilstort, want ze worden doorgestuurd naar een gespecialiseerd demontagebedrijf in Stoke dat onderdelen voor reserveonderdelen en eventuele edelmetalen enz. eruit haalt. Maar dit is tijdrovend voor 2econd Chance, dus het is iets dat het beste vermeden kan worden indien mogelijk, aangezien het ook ten koste gaat van de winst.

 

Waarom een CIC?

Waar komt het op neer? Mensen vragen wel eens: waarom een Community Interest Company in plaats van een liefdadigheidsinstelling? Wie de trots in Darelles ogen heeft gezien wanneer een van zijn machines geschikt wordt bevonden voor verkoop, of de belangstelling van de stagiairs voor de verkoopcijfers van deze week heeft opgemerkt, hoeft deze vraag niet te stellen.

 

Dit is hun bedrijf, zij vormen het personeelsbestand, en ze zijn er trots op dat ze iets zinvols voor anderen doen, in plaats van afhankelijk te zijn van een uitkering. En ze werken allemaal hard, zowel het personeel als de stagiairs, om van 2econd Chance een efficiënt, zelfstandig bedrijf te maken. Ze draaien nog geen winst, maar zijn hard op weg daar naartoe.

 

De kracht van samenwerking

Avney beschreef de complexe samenwerkingsverbanden die ze hebben opgebouwd en die vaak uitmonden in een positieve spiraal. Zo zorgde een samenwerking met Twinings-thee ervoor dat er partijen machines van het bedrijf binnenkwamen, die werden opgeknapt, waarna een deel werd teruggestuurd naar de liefdadigheidsafdeling van Twinings voor distributie aan mensen in nood. Hetzelfde gold voor een grote partij machines van Cadent, het gasbedrijf, die eveneens werden teruggegeven voor herverdeling ten behoeve van goede doelen. Isobel legde uit hoe zij een groot deel van haar tijd besteedt aan het opbouwen van dergelijke partnerschappen met de lokale gemeenschap, met liefdadigheidsinstellingen zoals Langdon en Kisharon, het DWP, de gemeente, Inclusion Barnet en lokale organisaties zoals Barnet Homes.

 

Bij deze samenwerkingsverbanden gaat het vaak net zozeer om de mensen die hier binnenkomen als om de computers. Darelle was via het plaatselijke arbeidsbureau terechtgekomen, na een aantal jaren op een plaatselijke hogeschool te hebben gestudeerd. Benjamin was daar via Langdon, een lokale liefdadigheidsorganisatie. Zoals Nigel graag benadrukte, krijgen veel van deze stagiairs niet alleen een werkgerichte opleiding die ze anders zouden missen, maar komen ze ook in contact met andere leden van de gemeenschap die ze anders waarschijnlijk nooit zouden hebben ontmoet – inclusie in de meest ideale zin van het woord.

 

Waar gaan we nu heen?

Wat de opleidingen betreft, hopen Mark en Isobel momenteel dat de cursisten binnenkort een City and Guilds-diploma kunnen behalen, waarbij het praktische werk en het leren in het centrum worden aangevuld met een theoretisch gedeelte van een opleidingsinstituut. Ze werken ook aan een nauwere samenwerking met lokale scholen voor speciaal onderwijs om dit opleidingsaspect van het werk van 2econd Chance verder uit te breiden.

 

Charlotte staat aan het hoofd van het team bij 2econd Chance en is enorm trots op wat er tot nu toe is bereikt; ze is eveneens optimistisch over de mogelijkheden om op te schalen. Zij ziet het als hun taak om een werkend model op te zetten en te testen, dat vervolgens kan worden overgenomen en nagebootst in andere centra in het hele land. Zoals zij terecht opmerkt, is er geen tekort aan laptops die op de vuilstort terechtkomen, noch aan mensen die – hoewel ze misschien geen fulltime baan op de reguliere arbeidsmarkt kunnen vervullen – toch in staat zijn om nieuwe vaardigheden te leren en een productief en nuttig lid te worden van een team zoals dat bij 2econd Chance.

 

Ik heb deze inclusieve toekomst met eigen ogen gezien en kan met genoegen melden dat het werkt. Hoe zit het dan met dat volgende vervangingsprogramma voor laptops waar je over nadenkt…? Vergeet niet dat ook die apparaten een tweede kans verdienen!

 

Geschreven door Tony Parkin, onderwijsadviseur

Tony is een pedagoog die zijn carrière begon als leraar biologie in het voortgezet onderwijs, waarna hij aan de slag ging als onderwijstechnoloog, IT-specialist, curriculumdirecteur bij een educatief computercentrum en uiteindelijk als EdTech-adviseur voor een groot netwerk van scholen. Tegenwoordig is hij zelfstandig werkzaam als ‘disruptieve nostalgist’, freelance spreker, gastdocent aan de universiteit, schrijver, mentor en consultant.