Op 24 januari 2024 bezocht ik de Bett-beurs om de nieuwste ontwikkelingen op het gebied van EdTech te bekijken. De Bett-beurs van dit jaar was echter ook een familieaangelegenheid, toen ik hoorde dat mijn broer een keynote-toespraak zou houden. Zeggen dat ik enthousiast was, zou een understatement zijn, want mijn broer heeft een lange weg afgelegd sinds zijn bescheiden begin. Professor Jason Arday stond op het punt mijn wereld van het informaticaonderwijs binnen te treden en ik was benieuwd naar wat hij te zeggen had.

Sinds 2016 bezoek ik de Bett-beurs, waar ik voor het eerst met een groep studenten naartoe ben gegaan om alles op het gebied van „esports“ te ontdekken, nuttige EdTech-oplossingen te bekijken en bij te praten met vrienden, collega’s en mentoren die mij door de jaren heen hebben gesteund. Ik ben enorm enthousiast over de voordelen die AI de volgende generatie, waaronder mijn eigen kinderen, zal bieden. Als docent heb ik een grote interesse ontwikkeld in de manier waarop AI het onderwijssysteem kan ondersteunen. Ik overweeg zelfs een vervolgopleiding (bijvoorbeeld een master in kunstmatige intelligentie) om mijn kennis op het gebied van AI te verdiepen, zodat ik de volgende generatie in de toekomst via een functie aan de universiteit kan ondersteunen. Voor mij bestaat AI al zo’n tien jaar, sinds de eerste generatie Amazon Alexa-apparaten op de markt kwam en smartphones zoals de iPhone.

Jasons toespraak was buitengewoon indrukwekkend en ging in op de manier waarop AI een kracht ten goede kan zijn. Hij wees echter ook nadrukkelijk op het gebrek aan divers talent binnen de AI-sector, met name vrouwen en mensen met een diverse of neurodiverse achtergrond. Jason vertelde ook hoe AI hem van pas zou zijn gekomen als deze technologie al had bestaan toen hij zelf nog op school zat. Jasons toespraak inspireerde mij om naar mijn eigen carrière te kijken en naar de verantwoordelijkheden die ik als docent informatica heb om meer jongeren met diverse achtergronden aan te moedigen een carrière in de tech-sector te overwegen, met name op het gebied van AI. Zo ben ik onlangs mentor geworden om jongeren uit kansarme milieus aan te moedigen een carrière in de tech-sector na te streven. Ik stel me ook kandidaat voor een raadszetel en een functie in de adviesraad van de British Computing Society om ervoor te zorgen dat de kloof tussen onderwijs en technologie wordt gedicht, zodat jongeren uit alle lagen van de bevolking worden aangemoedigd om een carrière in de tech-sector na te streven. Zelfs nu zijn deze groepen nog niet gelijk vertegenwoordigd in de hedendaagse tech-industrie.

Naar mijn mening moeten instellingen en organisaties nog veel werk verzetten om het gebrek aan diversiteit aan te pakken, met name binnen de EdTech-sector. Net als mijn broer ben ik een voorvechter van diversiteit op het gebied van onderwijs en technologie. Om de volgende generatie jonge vrouwen en jongeren met diverse en neurodiverse achtergronden te inspireren, moet iedereen op alle niveaus de krachten bundelen om de volgende generatie aan te moedigen een carrière na te streven in zowel het onderwijs (bijvoorbeeld als academicus in het hoger onderwijs) als de technologie (bijvoorbeeld: carrières in AI moeten voor iedereen toegankelijk zijn en niet voorbehouden zijn aan een selecte groep). Ik heb tijdens mijn loopbaan vaak de volgende uitspraak gedeeld met organisaties waarvoor ik heb gewerkt; ik noem dit ‘het spiegelbeeld’ en het gaat ongeveer als volgt…….

“Om de volgende generatie te inspireren – is het van groot belang dat mensen in leidinggevende functies een afspiegeling vormen van de jongeren die zij hopen te inspireren, in alle vormen van diversiteit en neurodiversiteit”.